oen ik in het midden van de in neonlicht gehulde jaren 80 nog een pubertje was werd ik na jaren van groeiende belangstelling eindelijk bezitter van mijn eerste echte computer: het spiksplinternieuwe paradepaardje van wijlen Commodore: de C128. Dit markeerde het begin van een geïsoleerd doch magisch bestaan in een schaars verlicht vertrek, gezeteld achter een helder gekleurd beeldscherm.

Destijds besefte ik niet dat ik nog eens met weemoed zou terugdenken aan die tijd, waarin je nog vrijwel automatisch als nerd werd bestempeld als je veel tijd achter zo'n nieuwerwets stuk micro-electronica doorbracht. Maar spot komt veelal voort uit onbegrip. Het had namelijk terugkijkend op die tijd een heel speciale charme om in het nog besloten computerwereldje te vertoeven en andere nerds te ontmoeten die je nog ongebruikelijke interesse deelden. Er heerste een niet in woorden vast te leggen unieke sfeer van nog miskende pioniers binnen een afgesloten, alternatief wereldje waarin je de alledaagse sleur der realiteit kon ontvluchten.

Het was een eigenzinnig, uniek wereldje van gedreven pubers, oudere pubers en eeuwige pubers, een onvervalste romantiek van jongens, mannen en nog amper vrouwen die een bijna obsessieve liefde voor en kennis van de computer en al dat ermee samenhing bezaten. Die mensen organiseerden en bezochten besloten bijeenkomsten en evenementen waar men opleefde in uitgewisseld enthousiasme over die gedeelde passie. Men nam hun computers van heinde en verre mee om in een afgelegen plaatsje een afgehuurd goedkoop partycentrum te betreden en dat om te dopen tot een mini-Mekka van de nieuwste hard- en software. Onder het genot van liters cola en kilo's chips werd er soms dagenlang doorgefeest met als rode draad het spelen en schaamteloos voor elkaar copiëren van de nieuwste gekraakte computer games (er was tenslotte amper iemand die zich al bezighield met het vervolgen van de nog besloten groepering nerds die illegaal games uitwisselden).

Maar er werd ook gedreven gecreëerd. Programmeerwerk, muzikale composities, visuele kunsten en schrijfwerk wisselden elkaar af tijdens een mateloos geïnspireerd, virtuoos concert van schier onuitputtelijke creativiteit. De onbegrepen pubers van toen werden later veelal de ervaren computerdeskundigen van nu. Van gevierde computerprogrammeurs tot digitale kunstenaars, zij die ooit al actief deelnamen aan de spannende begintijd van een tijdperk waarin de computer de wereld zou gaan veranderen waren geen nerds of freaks, maar onbegrepen zieners. Zij ontwikkelden vroeger dan velen een kennis die hen ongekende mogelijkheden zou bieden in een volgende tijd waarin de spottende massa haastig haar computerkennis moest vergaren om bij te blijven met de onstuitbare digitale revolutie.

De bovenaan vermelde huidige omschrijving van de nerd in van Dale's woordenboek is incorrect en achterhaald. Er heerst juist een onvergelijkbaar sociale cultuur van saamhorigheid binnen de gemeenschap van nerds. Er is wel degelijk sprake van intense emoties en er zijn motorisch gesproken geen vingers die behendiger het toetsenbord bespelen dan die van de ware computernerd.

Heden ten dage lach ik nog altijd wel eens in mijn vuistje als ik besef dat nagenoeg iedereen tegenwoordig een computer met een e-mail adres heeft en als het even kan een eigen website erbij, soms bijna puur omdat hij/zij er anders niet meer bij hoort, of met andere woorden: als achterlopende nerd zou worden bestempeld. Er bestaan overigens op allerlei vlakken gedreven enthousiastelingen die als nerds worden bespot zolang de mensen die de spot drijven zich niet verdiepen in de betreffende materie. Kijk maar naar het nog altijd relatief besloten wereldje van stripliefhebbers, of van de aloude postzegelverzamelaar.

Laat ik een vergelijking met een alom bekende gepassioneerde wereld trekken. Voetbal ... hoeveel mensen zijn er niet die voor geen goud een wedstrijd van hun favoriete club willen missen, probleemloos alle spelers van die club in kwestie kunnen opratelen, enzovoorts? Vervuld van saamhorigheidsgevoel scharen vrienden en onbekenden zich eensgezind bijeen om op een groot scherm in het cafeetje op de hoek samen gepassioneerd te aanschouwen of een leren balletje binnen twee maal drie kwartier aan de juiste kant van een grasveld in een gevlochten net tussen twee palen zal worden gemanoeuvreerd. Zo beschreven zou je dat wereldje kunnen bespotten, nietwaar? Maar nee, want wanneer bijna iedereen een specifieke gekte deelt, dan is het algemeen aanvaard en worden mensen ineens bloedserieus genomen als ze op televisie urenlang in alle ernst discussiëren over dat balletje en over degene die er voor een astronomische beloning achteraan rent en tegenaan trapt.

De tijd is inmiddels langzaam maar zeker aangebroken dat de computer en toebehoren net als voetbal een volledig geïntegreerd en geaccepteerd onderdeel van de samenleving is geworden. Internet wint het langzaam maar zeker van de traditionele gedrukte informatiebronnen en e-mail vormt een immens populair, snel en gemakkelijk communicatiemedium. De inburgering van computers heeft grenzen doen vervagen en brengt mensen over de gehele wereld op gelijkwaardig niveau bijeen. Met andere woorden: de computer blijkt het medium bij uitstek om ... sociale contacten mee te leggen en te onderhouden! Zoekmachines worden veelvuldig geraadpleegd als alwetende orakelen die reeds met goden worden vergeleken en ga zo maar door met de zegeningen die de computer in zijn mars blijkt te hebben.

Met de genoemde positieve digitale ontwikkelingen is de status van de eens verguisde computernerds langzamerhand aan het veranderen van bespot naar gerespecteerd en soms zelfs al aanbeden. Een dergelijke massamanifestatie van opportunistisch veranderlijk oordelen doet onwillekeurig denken aan bespotte pioniers op andere vlakken, zoals de vroege sterrenkunde en natuurkunde. Wetenschappers en volgelingen die hun tijd vooruit waren en door onwetenden werden bespot, tot de geestdrift van zo'n onbegrepen romanticus de wereld bleek te veranderen.

Metin Seven

www.metinseven.com
www.sevensheaven.nl
www.figurefarm.com