herkent de situatie ongetwijfeld: bij het binnenhalen van een verse oogst e-mails bevinden zich tot uw ergernis één tot vele berichten van een onbekende afzender die u samen met vele anderen tot willekeurig doelwit heeft gebombardeerd om lastig te vallen met een aanbod waar u doorgaans niet in bent geïnteresseerd. De Delete-toets brengt in zo'n geval uitkomst, tenzij de hoeveelheid spam tot een hoogte is gestegen die u forceert om uw heil te zoeken in het mailfilter van uw e-mail programma of zelfs aanvullende anti-spam programmatuur. De betere provider biedt voorts eigen diensten op het gebied van spambestrijding.

Spam, het woord is afgeleid van Amerikaanse ingeblikte ham met een ranzig vetrandje. Onder de meest vervelende spamexemplaren bevinden zich de eeuwige penisvergrotingsaanbiedingen en tentoonstellingen van pornografische vleespartijen. Er zijn ongetwijfeld de nodige rukkers die blij zijn met die aanvulling in hun mailbox, maar de meesten onder ons zullen het al lang spuugzat zijn. Ik kan me daarbij levendig voorstellen dat ouders van kinderen met een eigen e-mail adres zich dubbel opwinden vanwege de opgedrongen, premature sexuele 'voorlichting' in de mailbox van zoon- en/of dochterlief.

Op bovengenoemde voorbeelden kunnen we met een gerust hart een grote sticker met de opdruk "SPAM!" plakken en er zo snel mogelijk vanaf proberen te komen. Maar er is een gradatie in hoe zeer iets kan worden afgedaan als spam. Er bestaat geen duidelijk omlijnde maatstaf wat nog spam is en wat niet meer. Natuurlijk is het veelal een subjectieve zaak: sommigen bestempelen iets al als spam als de afzender geen bekende is, terwijl een ander er misschien wel genoegen in schept om op allerlei aanbiedingen in te gaan en de ongevraagde berichtgeving daarmee verwelkomt. Wellicht zouden we de bewering kunnen hanteren dat ongevraagde, onpersoonlijke e-mail die veelvuldig naar willekeurige geadresseerden wordt verzonden als spam kan worden beschouwd. Het is voorts aan de individuele gebruiker om te bepalen welke spam ongewenst is en welke niet.

OPDRINGERIG VERKOOPPRAATJE
Als eigenaar van een klein visueel produktiebedrijf gebruik ik e-mail wel eens als acquisitiehulpmiddel. Ik ben nou eenmaal niet het type dat de telefoon oppakt voor een opdringerig verkooppraatje en het trekt me ook niet om een brochure te laten drukken en rond te sturen per traditionele post. Het blijft tenslotte allemaal een vorm van spam, of het nou een ongevraagd, confronterend telefoontje of een ongevraagd poststuk is. Nee, ik prefereer de bescheiden gulden middenweg van het medium e-mail om potentiële opdrachtgevers te benaderen. Bovendien heeft e-mail de toegevoegde mogelijkheid om je curriculum vitae te kunnen bijvoegen, alsook gemakkelijk te kunnen verwijzen naar je website. Als ik mijn diensten aanbied in de vorm van een e-mail met c.v., dan doe ik dat aan een specifieke selectie zorgvuldig uitgekozen mogelijk interessante partijen. Elk van de gegadigden krijgt een aan hun specifieke bedrijf en indien beschikbaar rechtstreeks aan hun contactpersoon gerichte e-mail, waarin ik op de man af solliciteer naar een freelance werkverhouding. Als ik zelf een persoonlijke sollicitatiemail met c.v. krijg van iemand op zoek naar werk, dan neem ik altijd even de tijd voor een beleefde reactie en voeg er als ik degene niet kan helpen enkele suggesties aan toe die hem/haar misschien verder zouden kunnen helpen. Een dergelijk e-mailverkeer zie ik niet als spam, ook al ken ik degene in kwestie niet en was de e-mail ongevraagd. Als je op zoek bent naar werk moet je tenslotte toch op de één of andere manier contact zoeken met mensen die je veelal nog niet kent.

Onlangs stuurde ik een open sollicitatiemail naar een bedrijf waar mijn diensten een aanvulling voor zouden kunnen betekenen. Ik had mijn c.v. bijgevoegd en in de e-mail zelf zat een plaatje verwerkt waardoor de geadresseerde in één oogopslag kon zien wat voor vlees hij/zij in de kuip had en of het wel interessant was om mijn website te bezoeken. Helaas kon ik geen contactpersoon op de website vinden om me aan te richten, wat me dwong om de e-mail wat minder persoonlijk, in een formele beleefdheidsvorm te houden. De tekst van mijn e-mail luidde als volgt:

"Geachte Heer / Mevrouw,

Graag breng ik u op de hoogte van mijn freelance beschikbaarheid als ervaren 3D animator, illustrator en all-round vormgever voor een scherpe prijs. Wees welkom op de Seven's Heaven website voor een indruk.

Ter aanvullende informatie is mijn C.V. bijgevoegd. Ik hoop iets voor [het bedrijf in kwestie] te kunnen betekenen (van iconen/buttons tot complete ontwerpen/illustraties/animaties) en zie uit naar een reactie.

Mocht ik per ongeluk aan het verkeerde adres zijn met dit aanbod, dan mijn verontschuldiging en vraag ik u vriendelijk om deze e-mail a.u.b. door te sturen naar de toepasselijke persoon. Bij voorbaat dank.

Met vriendelijke groet,

Metin Seven"

De reactie van het bedrijf was als volgt:

"Wij houden niet van spam, en doen zeker geen zaken met spammers.

abuse verzonden."

Het "abuse verzonden" hield in dat degene me bij zijn reactie gelijk maar had besloten aan te geven bij het klachtenadres voor e-mail misbruik van mijn provider.

Vanzelfsprekend stond ik niet bepaald te juichen van een dergelijke arrogante en onsympathieke manier van reageren, inclusief het venijnige gebaar van de CC naar mijn provider. Ik heb begrip voor mensen die mijn e-mail voor spam aanzien, maar ik wil wel even netjes de kans krijgen om me te verdedigen. Ik besloot dan ook mijn gevoelens van ergernis hieromtrent om te smelten in een weerwoord ...

"Beste [bedrijfsnaam]-employee,

Ik vind dit een zeer onbeleefde, beledigende en ergerniswekkende manier van reageren. Ik stuur specifiek naar uw bedrijf een serieuze, beleefde sollicitatie om u van dienst te zijn als freelancer die graphics vervaardigt ter aanvulling van uw vakgebied. Ik voeg mijn c.v. bij ter inzage en u doet het op hooghartige wijze af als spam en geeft me gelijk als zodanig aan bij mijn provider (waar ik gelukkig een goed contact mee heb, op professioneel niveau). Uw reactie gepaard met het feit dat u niet durft te ondertekenen met uw naam geeft uw bedrijf onherroepelijk een amateuristische en onsympathieke indruk. Geen slimme handelswijze als u een goede naam wilt waarborgen. Ik hoop dat u voortaan respectvoller reageert tegen mensen die eerlijk op zoek zijn naar werk.

Metin Seven"

Een sociaal incompetent, aan waardigheid ontbrekend, brutaal en lachwekkend bekrompen laatste woord met onzinnige argumenten was vervolgens uiteraard te verwachten ...

"Goedenavond, [de avond was inmiddels gevallen]

Spam is spam. Ongevraagd plaatjes en bestanden sturen met een schijnheilige insteek blijft gewoon spam. Niets meer niets minder.

En gezien uw taalgebruik hebben wij dus weer spam van de zoveelste kleuter die bij een tik op de vingers zich niet zal afvragen: wat deed ik verkeerd en hoe dom kwam ik over. Nee, u ontsteekt gelijk in een preek over onze amateurisme.

Gelukkig is procmail onze vriend en dus zal alle onzin die u nog verder over ons wilt uitstorten direct naar abuse@[provider].nl gaan. Zo ook dit zwam excuus.

Spam = spam. U vervuilt het internet.

Als [provider] blij is met een spammer, so be it."

Tja, het niveau van onredelijkheid was hiermee inmiddels tot een dusdanige hoogte gestegen dat ik niet eens meer de behoefte voelde om deze duidelijk zinloze discussie voort te zetten. Opvallend was het opnieuw ontbreken van een naam, waardoor ik nog steeds niet weet met welke held op sokken ik te maken had. Achteraf gezien had ik me niet eens moeten laten verleiden tot enig weerwoord, maar het gevoel van verontwaardiging over de reeds onredelijke eerste reactie was op het heetst van de snede nou eenmaal moeilijk onder stoelen of banken te steken.

De moraal van dit verhaal: het communicatiemedium e-mail gebiedt enige voorzichtigheid in het gebruik ervan.

Metin Seven

www.metinseven.com
www.sevensheaven.nl
www.figurefarm.com